ΕΠΙΠΛΕΟΥΝ ΛΙΓΕΣ ΕΙΣΗΓΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΕΣ...

Εικόνα απο εργοτάξιο, ακίνητο στο "βυθό"...

Με αυτό τον τίτλο αλιεύσαμε ένα ενδιαφέρον -αν και ολίγον εμπαθές και "προσωποποιημένο"...- άρθρο για τις εισηγμένες κατασκευαστικές από την "Καθημερινή" 22/04 (από τον Φώτη Κόλλια).

Το βέβαιο είναι ότι η κρίση στην κατασκευή έχει πολυδιάστατο χαρακτήρα, και μία από τις συνιστώσες της είναι και η εταιρική αντίληψη για ριψοκίνδυνες -τουλάχιστον...- επιχειρηματικές πρωτοβουλίες -να μην τα ονομάσουμε "κόλπα"...- των μεγάλων κατασκευαστικών Εταιρειών, ομού ή κεχωρισμένως, όπου μαζί με "πρόβατα" υπάρχουν και "ερίφια"...
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα μια νέα γενιά "προβληματικών" στο χώρο της Κατασκευής, μετά από μια περίοδο όπου πράγματι κάποιες πολύ δυναμικές από αυτές έδωσαν -αλλά και πήραν...- ώθηση σε και από τα (όποια και όπως...) έργα υποδομής, κυρίως τα Οδικά...

Μόνο που τώρα δεν υπάρχει ο ΟΟΑΕ...

Ακόμα ένα θέμα όπου το ΤΕΕ μπορεί να τοποθετηθεί και κριτικά και αξιολογικά, σχετικά με τα Εταιρικά αυτά σχήματα.

Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό άρθρο της "Καθημερινής":

Επιπλέουν λίγες εισηγμένες κατασκευαστικές
Άντλησαν όμως από το Χ.Α. τρία δισ. ευρώ και επωφελήθηκαν από δημοπρατήσεις έργων δισ. ευρώ!

Του Φώτη Κόλλια

Μετά 10 χρόνια κυριαρχίας στη χρηματιστηριακή αλλά και στη γενικότερη επιχειρηματική σκηνή, οι ισχυροί εργολάβοι βρίσκονται πλέον στα αζήτητα. Οι συνεντεύξεις Τύπου σε ακριβά ξενοδοχεία, τα εξώφυλλα σε περιοδικά, οι παχυλές υπεραξίες, τα σχέδια για κατάληψη των Βαλκανίων και οι πρώτες θέσεις στα τραπέζια των πολιτικών αντικαταστάθηκαν από τις ακάλυπτες επιταγές, το κρυφτούλι με τους πιστωτές και τα "σοβατίσματα" των ισολογισμών προκειμένου να καλυφθούν οι τρύπες δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Μία στις τέσσερις μετοχές των εργοληπτών βρίσκεται πλέον είτε σε καθεστώς επιτήρησης είτε εκτός διαπραγμάτευσης.

Παρά το γεγονός ότι άντλησαν από το χρηματιστήριο περί τα τρία δισ. ευρώ και επωφελήθηκαν από δημοπρατήσεις έργων δεκάδων δισεκατομμυρίων, μόνο τέσσερις - πέντε από τους εισηγμένους κατασκευαστές βρίσκονται ακόμα "στον αφρό". Οι Όμιλοι Ελληνικής Τεχνοδομικής - ΑΚΤΟΡΑ, J&P - ΑΒΑΞ και ΓΕΚ - ΤΕΡΝΑ έχουν πλέον το αποκλειστικό προνόμιο διεκδίκησης των λίγων μεγάλων έργων που δημοπρατούνται στην Ελλάδα.

- Οι οικογένειες Σαραντόπουλου και Γιόκαρη που ελέγχουν την Παντεχική αναγκάστηκαν να προχωρήσουν σε γενικό συμμάζεμα του ομίλου προκειμένου να αποφύγουν τα χειρότερα. Η Μηχανική έχει στρέψει μεγάλο τμήμα των επενδύσεων προς τις αγορές ακινήτων της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Η οικογένεια Στέγγου (Τεχνική Ολυμπιακή) ασχολείται με την αγορά οικιστικής ανάπτυξης των ΗΠΑ και η Έδραση συντηρείται μέσω της εξειδίκευσης που διαθέτει σε έργα θεμελιώσεων.

Ακολουθούν δύο ντουζίνες εισηγμένων τεχνικών εταιρειών που είτε συρρικνώνονται είτε βρίσκονται στη μέση της διαδρομής για την άλλη πλευρά του Αχέροντα. Ηχηρά ονόματα όπως οι κ. Σπ. Παπαγεωργίου και Γ. Τριανταφύλλου της ΑΕΓΕΚ, Αποστ. Αλλαμανής της ΑΛΤΕ, Παν. Πανούσης της ΑΤΤΙΚΑΤ, Γ. Μπατατούδης της ΕΡΓΑΣ, Κ. Μπαλάφας του φερώνυμου ομίλου αναζητούν λύσεις για την διάσωση των εταιρειών τους ή έχουν εγκαταλείψει την προσπάθεια και αναζητούνται από πιστωτές, εργαζομένους και προμηθευτές.

- Η οικογένεια Γκορίτσα, με παράδοση 100 ετών στις κατασκευές, βρίσκεται σήμερα "εγκλωβισμένη" στην παραπαίουσα Εμπεδος, ενώ οι συνεταίροι της έχουν εγκαταλείψει το πλοίο μαζί με τα μετοχοδάνεια που "φορτώθηκαν" κατά την περίοδο της χρηματιστηριακής παράκρουσης. Άφησαν, όμως, πίσω τους χρέη περί τα 150 εκατ. ευρώ και εργαζομένους που περιμένουν τους μισθούς τους για περισσότερο από ένα χρόνο.

- Στις περισσότερες των περιπτώσεων, η περιουσιακή κατάσταση των εταιρειών και η περιουσία των βασικών μετόχων ακολούθησαν αντιστρόφως ανάλογη πορεία. Για παράδειγμα, όσο περιοριζόταν η συμμετοχή των βασικών μετόχων της ΑΕΓΕΚ (σήμερα ελέγχουν πολύ μικρό ποσοστό σε σχέση με την περίοδο που εισήχθη η εταιρεία στο χρηματιστήριο), τόσο αυξάνονταν οι υποχρειώσεις της εταιρείας οι οποίες σήμερα βρίσκονται σε επίπεδα περί τα 300 εκατ. ευρώ.

- Ο κ. Κ. Μπαλάφας κατάφερε ακόμη περισσότερα... Στην προσπάθειά του να κυνηγήσει τις υπεραξίες μετέτρεψε μια υγιή επιχείρηση που εργαζόταν μόνο στον ιδιωτικό τομέα σε προβληματικό όμιλο (μέχρι και σε απεργία πείνας προχώρησαν κάποιοι εργαζόμενοι για να λάβουν τα δεδουλευμένά). Ο επιχειρηματίας βρίσκεται πλέον στη μαύρη λίστα των ελληνικών και ρουμανικών αρχών, με τη μετοχή της εταιρείας εκτός διαπραγμάτευσης εδώ και αρκετούς μήνες.

- Ο κ. Αποστ. Αλλαμανής της ΑΛΤΕ επιχειρεί να πείσει τις τράπεζες να δεχθούν την υπαγωγή της εταιρείας στις ευεργετικές διατάξεις του άρθρου 44 (μετοχοποίηση χρεών κ.λπ.) Έχει ήδη κατατεθεί αίτηση πτώχευσης από την Εγνατία Τράπεζα, ενώ οι Αγροτική Τράπεζα και EFG Eurobank έχουν καταθέσει αιτήσεις για υπαγωγή της ΑΛΤΕ σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης (άρθρο 46 του 1892/90). Το κύριο πρόβλημα δεν είναι τα άμεσα δάνεια της τεχνικής εταιρείας, αλλά οι εγγυήσεις (ύψους 181,4 εκατ. ευρώ) που έχει δώσει για συγγενείς επιχειρήσεις του ομίλου Alfa Alfa Holdings. Πρόκειτα για δάνεια τα οποία είχε λάβει από την Αγροτική Τράπεζα επί διοικήσεως Π. Λάμπρου.

- Η ΑΤΤΙΚΑΤ βρίσκεται σήμερα μακριά από τις ημέρες δόξας που γνώρισε την εποχή που ο βασικός της μέτοχος Παν. Πανούσης "σάρωνε" τα "κελύφη" και άλλες τεχνικές εταιρείες του Χ.Α. Προ μηνών κατάφερε να μειοδοτήσει σε τρεις εργολαβίες της Εγνατίας Οδού (συνολικού προϋπολογισμού περί τα 400 εκατ. ευρώ), εξέλιξη που προσφέρει παράταση ζωής. Όμως, οι μικρομέτοχοι του χρηματιστηρίου δεν πρόκειται να ξεχάσουν τις εποχές όπου ο κ. Πανούσης βρισκόταν (κατά πληροφορίες που δημοσιεύονται σε παραχρηματιστηριακές στήλες) πίσω από δήθεν μεγάλα deals, όπως η δήθεν εξαγορά του ΟΤΕ και άλλες απίστευτες επενδύσεις.

- Κάποιοι άλλοι επιχειρηματίες των κατασκευών είχαν βγει εκτός παιχνιδιού απο πολύ νωρίς, όπως ο κ. Μπατατούδης που ήλεγχε την ΕΡΓΑΣ. Ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας, όπως αναφέρουν στελέχη του κλάδου, "έπεσε από τα 100 μέτρα, αλλά κατάφερε να σταθεί όρθιος" εξαιτίας των αγαστών σχέσεων με την προηγούμενη κυβέρνηση και την τότε διοίκηση της Αγροτικής. Σήμερα φέρεται να συμμετέχει σε εναλλακτικό φορέα τηλεπικοινωνιών, ενώ η ΕΡΓΑΣ βρίσκεται στα χέρια άλλων επιχειρηματιών και η περίφημη Intersat έχει περιέλθει λόγω των χρεών στην Αγροτική Τράπεζα.

Οι σημερινές συνθήκες δεν ευνοούν την ανάδειξη νέων αστέρων στον χώρο των κατασκευών. Οι προηγούμενοι αποχώρησαν μαζί με τις περιουσίες των μικρομετόχων, αφήνοντας πίσω τους προβληματικές επιχειρήσεις.