ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΟΥΡΕΣ ΣΤΟ ΤΣΜΕΔΕ...

Δεν είναι ο ΧΥΤΑ Άνω Λιοσίων- είναι μηχανικοί στην
ουρά του ΤΣΜΕΔΕ της Κολοκοτρώνη, στην Αθήνα...

Εδώ και οκτώ-εννιά μήνες η κατάσταση στο ΤΣΜΕΔΕ (τώρα ΕΤΑΑ-ΤΣΜΕΔΕ) έχει ξεπεράσει κάθε όριο...

Οι ατελείωτες ουρές των ασφαλισμένων Μηχανικών-"σκουπιδιών" που συνωθούνται για να πάρουν τα ευτελή νοσήλεια των 20€ για επισκέψεις γιατρών τάξης 60-80 €, οι αντεγκλήσεις, οι φωνές και το χάος στον περίφημο ημιόροφο της οδού Κολοκοτρώνη -όπου έχουν την έδρα τους οι "Ελεγκτές Γιατροί", οι οποίοι έχουν απομείνει ελάχιστοι και δεν επαρκούν για μια στοιχειώδη και έγκαιρη εξυπηρέτηση και οι διοικητικοί υπάλληλοι που επίσης έχουν απομείνει ελάχιστοι...

...όλα αυτά συνθέτουν εικόνα Χωματερής -ΧΥΤΑ των Άνω Λιοσίων σε στιγμές μετά από απεργία των απορριματοφόρων...

Η Διοίκηση του ΕΤΑΑ-ΤΣΜΕΔΕ- Κλάδος Μηχανικών ισχυρίζεται ότι έχει κάνει επανειλημμένες παραστάσεις, γράμματα και πιέσεις προς τα αρμόδια Υπουργεία για το θέμα της ανανέωσης των συμβάσεων των ελεγκτών γιατρών και διοικητικού προσωπικού, αλλά αυτές δεν προχωρούν..

Κι έτσι, έχει βρει τη λύση να τοιχοκολλά ανακοινώσεις συνδικαλιστικού χαρακτήρα, καλώντας τους Μηχανικούς να ...πιέσουν και εκείνοι για την επίλυση των προβλημάτων του ΤΣΜΕΔΕ...

Ίσως αυτή είναι μια από τις ενέργειες που θα μπορούσε να κάνει μια Διοίκηση... Αλλά για την ασυνεννοησία των ορόφων και Γραφείων μεταξύ τους, για το "μπαλάκι" που υφίστανται οι Μηχανικοί παραπεμπόμενοι από το ένα γραφείο στο άλλο, το λογικά υπερρεαλιστικό -θυμίζει ταινία του Moebius για όσους συναδέλφους μιας κάποιας ηλικίας ενθυμούνται τον αείμνηστο καθηγητή Λαδόπουλο και την Προβολική του Γεωμετρία...- κύκλωμα κατά το οποίο "πρέπει να περιμένεις 2 ώρες στην ουρά για να μάθεις αν έπρεπε να είχες περιμένει 2 ώρες στην ουρά ...", εκεί η Διοίκηση του ΕΤΑΑ-ΤΣΜΕΔΕ μπορούσε να έχει κάνει ήδη πολλά, χωρίς πρόσθετους πόρους ή προσωπικό, που δεν φαίνεται να τα έχει κάνει...

Αυτό όμως οι Μηχανικοί -που δεν ανέχονται πιά τετοια συμπεριφορά "σκουπιδιού"- δεν θα μπορεί να το επιτρέψουν για πολύ...

Και η Κολοκοτρώνη σύντομα πρέπει να δει -και θα δει...- νέους τρόπους αντίδρασής τους...

Α.Μ.Ε.: ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΕΛΛΑΔΑΣ!...

Η Κυβέρνηση σε όλους τους τόνους διακηρύττει την ανάγκη απελευθέρωσης των κλειστών επαγγελμάτων...

Και μέσα σ' αυτά, περίοπτη θέση έχουν και οι Έλληνες Μηχανικοί...

Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι στον 21ο αιώνα θα πρέπει να διατηρείται το καθεστώς των Μεσαιωνικών συντεχνιών και των Οθωμανικών "συναφιών" ("esnaf") που αποτέλεσαν φυσικά, με τον κλειστό τρόπο λειτουργίας τους, τον αποκλεισμό του ανταγωνισμού, την εμμονή στις παραδοσιακές τεχνικές και την αποκλειστική νομή και κατακράτηση της τεχνολογικής γνώσης, μια βασική αιτία της κατάρρευσης αμφοτέρων...

Ο Πωλ Κένεντι στο εκπληκτικό βιβλίο του "The Rise and Fall of the Great Powers", εξηγεί αναλυτικότατα γιατί η Ευρώπη απέκτησε την τεχνολογική πρωτοκαθεδρία απέναντι άλλων Ηπείρων.
Επισημαίνει ότι αυτό οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στις συνεχείς συγκρούσεις και πολέμους μεταξύ των πολλών μικρών κρατιδίων και φέουδων, που παρείχαν στους τότε νεόκοπους τεχνικούς τη δυνατότητα να μπαίνουν στην υπηρεσία του ενός και ύστερα του άλλου φεουδάρχη, αναλόγως ποιος πλήρωνε καλύτερα. Αυτό είχε σαν συνέπεια μια συνεχή διάδοση, πειραματισμό και άνοιγμα των αγορών της τεχνολογίας που έφερε στην ουσία την Αναγέννηση, την ίδια περίοδο π.χ. που στην αχανή Κινεζική Αυτοκρατορία απαγορευόταν με ποινή θανάτου κάθε τεχνολογική έρευνα και δράση έξω από τον έλεγχο του Αυτοκράτορα και της αυλής των μανδαρίνων της "Απαγορευμένης Πόλης".

(Μην ξεχνάμε ότι και ο Ούγγρος Χριστιανός μηχανικός Ουρβανός, που κατασκεύασε την γνωστή "μπομπάρδα" που γκρέμισε τα τείχη της Κωνσταντινούπολης το 1453, πέρασε στην υπηρεσία του Μωάμεθ όταν ο φτωχός πια Αυτοκράτορας Κων. Παλαιολόγος -στου οποίου τη δούλεψη ήταν πριν- δεν είχε λεφτά να τον πληρώσει...)

Επομένως το άνοιγμα των επαγγελμάτων γενικά μάλλον ευνοεί την ανταγωνιστικότητα, τη βελτίωση της ποιότητας των προσφερόμενων υπηρεσιών και τη μείωση των τιμών τους.

Αλλά για να γίνει σωστά -αφού κατ' αρχήν αποδειχθεί με στοιχεία και αριθμούς τι μείωση κόστους θα προκαλέσει και σε τι βάθος χρόνου, κάτι που δεν είδαμε να έχει γίνει για το επάγγελμα των Μηχανικών...- θα απαιτηθούν πολύ αυστηροί έλεγχοι και προδιαγραφές για την άσκηση του επαγγέλματος, γιατί δεν είναι προφανώς δυνατόν να αφεθεί στη "μαύρη χείρα" του, κατά τους νεοφιλελεύθερους, "αυτόματου πιλότου" της ελεύθερης αγοράς να αποδειχθεί -και μετά από καμιά σαρανταριά καταρρεύσεις σπιτιών και εκρήξεις και θανάτους σε εργοστάσια- ότι ο Χ υπεύθυνος που τα κατασκεύασε ή επέβλεψε, με κάποιο "πέτσινο" δίπλωμα από την υποσαχάρια Αφρική, ή κανένα τεχνικό ανθυπο"Κωλ-λέγιο", δεν ήταν πραγματικός Μηχανικός...

Στη χώρα των "μαϊμούδων", η άκριτη, ανεξέλεγκτη απελεύθερωση του επαγγέλματος των Μηχανικών, σε συνδυασμό με μέτρα όπως μείωση κατώτατης αμοιβής κλπ, μέσα σε ανυπαρξία ελέγχων ποιότητας, προδιαγραφών υλικών, πληρότητας διαδικασιών επίβλεψης κλπ -και αν αυτά δεν γίνουν...- το μόνο που θα προκαλέσει θα είναι ατμόσφαιρα μετα-Σοβιετικής Ρωσίας, την περίοδο Γέλτσιν: Development through Catastrophy...

Aυτό θέλουμε, συνάδελφε Χρ. Σπίρτζη, νέε Πρόεδρε (και συγχαρητήρια...) του ΤΕΕ;

Και τους Έλληνες Μηχανικούς, αναλώσιμο υλικό και έρμαιο σε τεχνικά κυκλώματα κάθε προέλευσης, που θα εκπαιδευτούν στην άγρια τεχνική Ελληνική "ζούγκλα" στην πλάτη των πελατών, εκτοπίζοντας ή υποβαθμίζοντας τους Μηχανικούς;

(Ας θυμίσουμε μόνο τι έγινε όταν γέμισε η αγορά "Εταιρείες Πιστοποίησης ISO" και που κατήντησαν οι Πιστοποιήσεις, μετά την αρχική αξιόπιστη περίοδο ΕΛΟΤ, TUV AUSTRIA και το πολύ καμιάς-δυο άλλων...)

Α.μ.ε.;
(Δείτε και http://diogenis-press.blogspot.com/2010/07/blog-post_9711.html)

AΠΕ-ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ: ΠΟΙΟΣ, ΑΠΟ ΠΟΥ, ΠΩΣ, ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ;

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΩΝ ΠΗΓΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΩΣ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ!


Η Εθνική Ενεργειακή Πολιτική είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα το οποίο επιδρά άμεσα στην Ελληνική Οικονομία.
Είναι δε τόσο σημαντικό ζήτημα, ώστε οι «Δανειστές» μας έθεσαν σαφείς σχετικούς όρους στο περίφημο «Μνημόνιο».

ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΙΤΙΕΣ

Γιατί όμως η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνει τόσο μεγάλη βαρύτητα στην απελευθέρωση της αγοράς της ηλεκτρικής ενέργειας αλλά και στην ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας;
Το ηλεκτρικό ρεύμα πρέπει να «καταναλωθεί» σχετικά κοντά στον τόπο παραγωγής του. Για αυτόν τον λόγο, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας είναι μία από τις ελάχιστες δραστηριότητες, οι οποίες δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσουν τον ανταγωνισμό Κρατών χαμηλού εργατικού κόστους. Υπό αυτήν την έννοια είναι ένας προνομιακός τομέας επενδύσεων στην Ευρώπη.
Για παρεμφερείς λόγους μπορεί να εξηγηθεί και η ιδιαίτερη βαρύτητα η οποία δίνεται στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας!
Η Δυτική Ευρώπη, έχοντας ουσιαστικώς εξαντλήσει το μεγαλύτερο τμήμα των ορυκτών καυσίμων του υπεδάφους της, έχει κάθε λόγο να αναπτύξει τεχνολογίες οι οποίες να βασίζονται στα μόνα «καύσιμα» που έχει στο «έδαφός» της: τον άνεμο και τον ήλιο!
Όπως αναφέρεται στην «Έκθεση της Επιτροπής (των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) όσον αφορά την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1407/2002 σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις προς τη βιομηχανία άνθρακα {SEC(2007) 602}, 21/05/2007»:
«Ο άνθρακας, στις διάφορες μορφές του από τον λιγνίτη ως το λιθάνθρακα, αποτελεί σήμερα σημαντική πηγή ενέργειας στην ΕΕ. Καλύπτει το 17% της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας και περίπου 30% της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Η ΕΕ εισάγει περίπου το ένα τρίτο του άνθρακα που καταναλώνει.
Από την δεκαετία του 1950 και ύστερα, ένα μέρος της εγχώριας παραγωγής άνθρακα δεν ήταν πλέον ανταγωνιστικό στην αγορά, κυρίως λόγω της μείωσης του κόστους μεταφοράς του άνθρακα από τρίτες χώρες, της εξάντλησης των κοιτασμάτων άνθρακα με ευνοϊκές γεωλογικές συνθήκες και την αύξηση του κόστους εργασίας.
Η μέση τιμή του εισαγόμενου άνθρακα ήταν 60 ευρώ ανά τόνο ισοδύναμου άνθρακα κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2005, που είναι χαμηλότερο από το ήμισυ του μέσου κόστους παραγωγής στην Ισπανία, τη Γερμανία και την Ουγγαρία. Επομένως, τα ορυχεία αυτά δεν είναι ανταγωνιστικά στην παγκόσμια αγορά.»
Τούτων δοθέντων καθίσταται σαφές ότι τόσο η απελευθέρωση της αγοράς της ηλεκτρικής ενέργειας όσο και η ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας αποτελούν Στρατηγικές Επιλογές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η Ελλάδα, η οποία έχει ακόμη ορυκτά καύσιμα (Λιγνίτης) και βασίζει την παραγωγή Ηλεκτρικής ενέργειας κυρίως σε αυτά αλλά και στην καύση υδρογονανθράκων (Φυσικό αέριο, Πετρέλαιο), θα είχε ισχυρούς λόγους να εξαιρεθεί – έως ότου να προετοιμάσει κατάλληλα την παραγωγή της – από την εφαρμογή Δεσμευτικών Συνθηκών, αλλά καλώς ή κακώς δεν το έπραξε.
Για τον λόγο αυτό, από το 2013 η Δ.Ε.Η. θα πρέπει, σύμφωνα με μετριοπαθείς εκτιμήσεις, να καταβάλλει ετησίως ποσό που θα φθάνει τα 800 εκατομμύρια για τα «δικαιώματα ρύπων». Το κόστος υποχρεωτικά θα ενσωματωθεί στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος και ως εκ τούτου θα επιβαρύνει την ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής Οικονομίας.
Ουσιαστικώς το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της Ελλάδας θα επιβαρυνθεί κατά το ποσό αγοράς των δικαιωμάτων των ρύπων αλλά και από την εισαγωγή ηλεκτρικού ρεύματος εξαιτίας της «απελευθέρωσης».

Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Για να αντιμετωπισθούν οι επιπτώσεις αυτές υπάρχει ουσιαστικώς ένας μόνο δρόμος: να αναπτυχθούν ταχύτατα οι ανταγωνιστικότερες Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας να αποκτήσει εξωστρεφή χαρακτήρα διεκδικώντας μερίδιο στην Ευρωπαϊκή Αγορά!
Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας είναι ότι μπορούν να καταστήσουν τα νησιά του Αιγαίου εξαιρετικές περιοχές Παραγωγής «Πράσινης» Ηλεκτρικής Ενέργειας η οποία θα μπορούσε να διοχετεύεται με υποβρύχια καλώδια στο Ηπειρωτικό Δίκτυο.
Η ανακήρυξη των νησιών μας σε «Ζώνες Πράσινης Ανάπτυξης» με σταδιακή κατάργηση όλων των ρυπογόνων δραστηριοτήτων και η διεθνής συστηματική προβολή τους ως πρότυπα «Πράσινης Ανάπτυξης» θα ήταν ένα εξαιρετικό Πολιτικό και Οικονομικό αντίβαρο απέναντι στις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας.
Για τις Οικονομικές και Εθνικές διαστάσεις της ενεργειακής μας πολιτικής θα υπάρξουν αναλυτικότερες προσεγγίσεις σε επόμενα άρθρα.
ΦΩΤΗΣ ΠΛΙΑΤΣΙΚΑΣ
ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΕΜΠ

ΓΕΦΥΡΑ ΔΑΝΙΑΣ-ΣΟΥΗΔΙΑΣ: ΤΑ ΕΡΓΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΕΤΥΧΑΙΝΟΥΝ, ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΜΕ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΣΘΕΝΟΣ!

.. .Εδώ κλαίμε τον μακαρία τη λήξει Αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη...
Για τον οποίο ο μεν Αλαβάνος φοβόταν μήπως τρομάξουν οι ...γλάροι του Δέλτα του Έβρου, ενώ το ΚΚΕ τον χαρακτήριζε έργο που θα μας προσδέσει στον νεο-Ρώσικο καπιταλισμό!...

Αλλά τα έργα γίνονται όταν οι Κυβερνήσεις είναι αποφασισμένες (αλλιώς το λέει ο λαός...)
Όπως με την γεφύρωση Δανίας-Σουηδίας, που γιορτάστηκαν φέτος τα 10 της χρόνια...

Διαβάστε και ζηλέψτε:

Πέμπτη, 08 Ιουλίου 2010
"Γέφυρα του Όρεσουντ: Ένα επιτυχημένο πείραμα"...

"Η γέφυρα του Όρεσουντ συνδέει το Μάλμο της Σουηδίας με την Κοπεγχάγη στη Δανία και αποτελεί σύμβολο δυο χωρών που αποφάσισαν να καταργήσουν τα σύνορά τους δημιουργώντας μια κοινή περιοχή για τα δυο έθνη. Η απόφαση για την κατασκευή της γέφυρας ελήφθη το καλοκαίρι του 1991 από το Ρίκσνταγκ και το Φόλκετινγκ, το σουηδικό και το δανικό κοινοβούλιο αντίστοιχα.

Στα εγκαίνια, όμως, που πραγματοποιήθηκαν την 1η Ιουλίου του 2000, η ατμόσφαιρα ήταν κάπως βαριά. Το έργο είχε συναντήσει την έντονη αντίδραση των οικολόγων, οι οποίοι είχαν εκφράσει την αντίθεσή τους με μεγάλες διαδηλώσεις...

Το υψηλό κόστος κατασκευής που υπολογιζόταν ότι θα έφτανε τα 3 δισεκατομμύρια, προκάλεσε τις διαμαρτυρίες διάφορων επαρχιών, οι οποίες ζητούσαν χρήματα για επενδύσεις. Ορισμένοι αναλυτές προέβλεπαν αύξηση της εγκληματικότητας, θεωρώντας ότι οι τοπικές μαφίες θα χρησιμοποιούσαν τη γέφυρα ως δίοδο για τη διακίνηση προσώπων, όπλων και ναρκωτικών.

Ανάμεσα στις δυο χώρες, πάντως, υπήρχαν ορισμένες διαφορές. Οι κάτοικοι των νότιων περιοχών της Σουηδίας είχαν εμπιστοσύνη στο σχέδιο. Αντίθετα, οι Δανοί δεν έδειξαν ιδιαίτερο ενθουσιασμό.

Η κοινή γνώμη ήταν αδιάφορη, ενώ δεν έλειπαν τα ειρωνικά σχόλια για το στερεότυπο του μετρημένου και ευγενικού Σουηδού, η ζωή του οποίου ρυθμίζεται από το ωράριο των systembolaget, των καταστημάτων που πωλούν αλκοόλ, και από ένα κράτος που την ίδια στιγμή είναι προστάτης και «μεγάλος αδελφός».

Σα να μην έφταναν όλα αυτά, τους πρώτους μήνες και πέρα από κάθε πρόβλεψη η κίνηση στη γέφυρα ήταν μειωμένη. Έπειτα όμως από το αυτό το δύσκολο ξεκίνημα, η κίνηση άρχισε να αυξάνεται, οι συμφωνίες συνεργασίας και οι ανταλλαγές ανάμεσα στα έντεκα πανεπιστήμια και τα λύκεια της περιοχής του Όρεσουντ εντάθηκαν.

Καθώς συμπληρώνονται δέκα χρόνια από τη λειτουργία της, η γέφυρα παρουσιάζει μια αύξηση στην κίνηση των οχημάτων της τάξης του 141% σε σχέση με το 2001. Το 2009 διέσχιζαν ημερησίως τη γέφυρα 72.000 άτομα - 43.000 με αυτοκίνητο, 30.400 με το τρένο- και 26 εκατομμύρια ολόκληρο τον χρόνο. Όπως σημειώνει η σουηδική εφημερίδα Expressen, οι αριθμοί αυτοί αποδεικνύουν ότι η ενοποίηση των δυο χωρών ενισχύεται.

Αυτή την άποψη ενισχύει και ένα άλλο στατιστικό δεδομένο: πριν από την κατασκευή της γέφυρας οι εργαζόμενοι που περνούσαν από τη μια χώρα στην άλλη ήταν μόλις 2.000. Το 2009 είχαν φτάσει τους 20.400. Το 95% κατοικεί στη Σουηδία και εργάζεται στη Δανία. Από την άλλη μεριά, στο Μάλμο έχουν εγκατασταθεί 291 δανικές επιχειρήσεις που απασχολούν 5.400 εργαζόμενους.

Ανάμεσα στους Δανούς του Μάλμο είναι και η 36χρονη Ίντα Χάστρουπ, η οποία εγκαταστάθηκε στη συνοικία Χούσιε της σουηδικής πόλης μαζί με το σύζυγό της και την κόρη της πριν από πέντε χρόνια.

Η Ίντα Χάστρουπ εργάζεται στο αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης. Αλλά προτιμά να ζει στη Σουηδία γιατί, όπως λέει, «ο κόσμος εδώ σέβεται τους κανόνες». Η μεγαλύτερη διαφορά που βλέπει ανάμεσα στις δυο χώρες είναι στον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι νέοι: «Στη Σουηδία αντιπροσωπεύουν το μέλλον, στη Δανία έχουν μπει σε δεύτερη μοίρα».

Τώρα πια, ακόμη και οι οικολόγοι των απαισιόδοξων προβλέψεων και της ανησυχίας για την βιοποικιλότητα της περιοχής, έχουν πεισθεί τόσο για τις μηδενικές συνέπειες στο περιβάλλον όσο και για την χρησιμότητα της γέφυρας.

Οι πυλώνες της γέφυρας και το αιολικό πάρκο του Λίλγκρουντ συνέβαλαν στη δημιουργία ενός τεχνητού φράκτη προστασίας του περιβάλλοντος. Σχεδόν όλοι οι οικονομικοί κλάδοι ενισχύθηκαν - το εμπόριο, η έρευνα, ο τουρισμός, η αγορά εργασίας και η αγορά ακινήτων.

Αυτή η ενοποίηση και τα λαμπρά της αποτελέσματα, δεν σημαίνει ότι γεννήθηκε ένα νέο έθνος, το «έθνος του Όρεσουντ». Όπως επισημαίνει στη σουηδική εφημερίδα ο καθηγητής Εθνολογίας στο πανεπιστήμιο του Λουντ, Όρβαρ Λόγκφρεν, «είναι σημαντικό να διατηρήσουμε την εθνική μας ταυτότητα, τις ιδιαιτερότητες μας και τις διαφορές μας. Αυτές οι ιδιαιτερότητες και διαφορές καθιστούν ενδιαφέρουσα και δυναμική τη ζωή στην περιοχή και αυτές μας ελκύουν από την άλλη πλευρά των στενών».

Για να γιορτάσουν τη δέκατη επέτειο της γέφυρας, η εφημερία της Δανίας Politiken και η σουηδική Sydsvenskan δημοσίευσαν από κοινού ένα ένθετο υπό τον τίτλο «Bront» («Γέφυρα»). «Η γέφυρα δεν είναι μόνο ένα αρχιτεκτονικό έργο. Άνοιξε τους ορίζοντες και στις δυο χώρες», έγραψαν οι δυο εφημερίδες στο κύριο άρθρο του ένθετου.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ τ.ΤΣΜΕΔΕ (ΣΗΜΕΡΑ ΚΛΑΔΟ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΕΤΑΑ)!...

Είναι γνωστή η πολύ κακή κατάσταση των Ασφαλιστικών Ταμείων ως έχουν σήμερα -καλώς ή κακώς, της οποίας μία από του κύριες αιτίες είναι οι χρονίζουσες οφειλές του Κράτους προς αυτά.

Αναφερόμενοι ειδικότερα στον Κλάδο Μηχανικών του Ενιαίου Ταμείου Ανεξαρτήτως Απασχολούμενων- ΕΤΑΑ (τ.ΤΣΜΕΔΕ), το οφειλόμενο από το Κράτος στον Κλάδο αυτό ποσό μόνο από την συμμετοχή του Κράτους (όπως αυτή προβλέπεται βάσει του Ν/2084/1992) ανέρχεται σε 456.843.751 €!, ενώ από άλλες πηγές οφείλονται επί πλέον 6.000.000 € συνολικά -όπως προκύπτει και από σχετική ανάλυση του Προέδρου του ΤΣΜΕΔΕ και Α' Αντιπροέδρου του ΕΤΑΑ κ. Ι. Γαμβρίλη με ημερομηνία 17/6/2010.

Η υστέρηση αυτή, σε συνδυασμό με σημαντικές ελλείψεις προσωπικού στο ΤΣΜΕΔΕ –λόγω μη ανανέωσης συμβάσεων ιατρών ελεγκτών κυρίως- προκαλεί μεγάλες δυσχέρειες, συνωστισμό και μεγάλη γραφειοκρατία στην ομαλή λειτουργία του ΤΣΜΕΔΕ και στην ταχεία και ποιοτική εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων Μηχανικών (οι οποίοι έχουν καταβάλει εισφορές για σύνταξη και υγειονομική περίθαλψη από τις υψηλότερες στη χώρα), από άποψη τόσο ταχύτητας απονομής σύνταξης όσο και χρηματικού επιπέδου νοσηλίων.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι αρκετές από τις αποζημιώσεις για ιατρικές εξετάσεις και νοσήλια παραμένουν ακόμη σε επίπεδα 1993 (π.χ. αμοιβή ιατρικής επίσκεψης 20€ (!!) έναντι 50-100€ που κυμαίνονται οι σχετικές αμοιβές Ιδιωτών Ιατρών - με περιορισμούς μάλιστα δεύτερης επίσκεψης εντός μηνός (10 € γι' αυτήν !!!), ενώ το ίδιο ισχύει και για οδοντιατρικές θεραπείες, φυσιοθεραπείες κλπ.

Η κατάσταση αυτή, σε συνδυασμό και με διαφόρους περιορισμούς που τίθενται από το Κράτος στην γρήγορη και αποδοτική λειτουργία αυτού του Κλάδου Ασφάλισης, έχουν δημιουργήσει εκρηκτικά προβλήματα στους 110.000 μηχανικούς που «εξυπηρετούνται» –ούτως ειπείν- από το Ταμείο, πολλοί εκ των οποίων στρέφονται ήδη στην Ιδιωτική Ασφάλιση.

Με βάση τα ανωτέρω, και για το διάστημα που εξακολουθεί να υπάρχει η σημερινή δομή και διάρθρωση των Ασφαλιστικών Ταμείων -μεταξύ των οποίων και το ΕΤΑΑ (κλαδος Μηχανικών- ΤΣΜΕΔΕ), ας απαντήσει επιτέλους αυτή η (τρόπος του λέγειν) ..."Κυβέρνηση":
· Πότε και με ποιο τρόπο σκοπεύει να καταβάλει ή να ρυθμίσει με κάποιο τρόπο τα οφειλόμενα από τα Κράτος στον Κλάδο Μηχανικών ΕΤΑΑ;
· Πως και πότε σχεδιάζει να απελευθερώσει τον εν λόγω Κλάδο –αλλά και το ΕΤΑΑ γενικότερα- από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό Κρατικών περιορισμών και γραφειοκρατικών Διαδικασιών, ώστε να αφεθούν ελεύθερα να διαχειριστούν την περιουσία τους ώστε να παρέχουν αξιοπρεπείς συντάξεις και περίθαλψη στα μέλη τους;

ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΔΟΜΗΣΗ - ΗΜΙΥΠΑΙΘΡΙΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑ - "ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ" ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ...

ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΔΟΜΗΣΗ ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΑΔΑ

Ο κύριος υπεύθυνος για την αυθαίρετη δόμηση είναι το κράτος, που δεν ολοκληρώνει την χωροταξική τακτοποίηση της Ελληνικής γης και αδυνατεί να συντονίσει τις ενέργειες των συναρμοδίων φορέων.

Το Υ.ΠΕ.Κ.Α. δεν προχωρεί σε επέκταση του Σχεδίου Πόλεως, σε οριοθετήσεις οικισμών κ.λ.π. ενώ το Υπουργείο Οικονομικών επιτρέπει και φορολογεί την αγοραπωλησία και μικρών οικοπέδων στις ανένταχτες αυτές περιοχές .

Ο αγοραστής του μικρού οικοπέδου δεν θα το εκμεταλευθεί σαν αγρόκτημα, προφανώς θα οικοδομήσει αυθαίρετα. Επίσης, εκτάσεις μεγάλες που με παλαιότερες διατάξεις έδιναν τη δυνατότητα οικοδόμησης, χαρακτηρίζονται εκ των υστέρων απαγορευμένες και για το μικρότερο σπιτάκι.

Η πολυνομία, οι αμέτρητες ερμηνευτικές εγκύκλιοι, που πολλές φορές ερμηνεύονται κατά την εκτίμηση του αρμοδίου υπαλλήλου του Υπουργείου, του Δήμου κ.λ.π., οδηγούν τον κόσμο στην παρανομία. Δεδομένης δε της ανοχής της κοινωνίας σε παρανομίες οικοδομικές και άλλες πολύ χειρότερες, καταλήγουμε η παραβατικότητα να θεωρείται τουλάχιστον "μαγκιά".

Αλλά και για τις εντός Σχεδίου περιοχές, έρχεται ο Γ.Ο.Κ. με τις διατάξεις τις πολύπλοκες και τις άχρηστες λεπτομέρειες να δυσκολέψει την ανέγερση και της νόμιμης οικοδομής. Διατάξεις που είναι δύσκολο αλλά και άδικο πολλές φορές να εφαρμοσθούν.

Oι ημιυπαίθριοι χώροι (Η.Χ) που ήταν ανέκαθεν στοιχείο αισθητικής και αναπνοής του κτιρίου, όταν συνδέθηκαν μέσω Γ.Ο.Κ. 85 με τον συντελεστή Δόμησης και με το κέρδος της εκμετάλλευσης, ώθησαν το Ελληνικό δαιμόνιο στην παρανομία.
Οι Η.Χ. κατά κανόνα μετατρέπονται σε δωμάτια που έχουν και μειωμένη φορολόγηση.
Μετά από 25 χρόνια, το κράτος αντελήφθη την αυθαιρεσία και προσπαθεί να αναχαιτήσει την κατάσταση.

Νομιμοποίηση αποκλείεται σύμφωνα με το Σύνταγμα του Κράτους και πλέον φαίνεται σαν λύση η πληρωμένη "τακτοποίηση" για 40 χρόνια.

Με την ίδια λογική "τακτοποιούνται" και διάφορες άλλες αλλαγές χρήσης, ούτως ώστε έρχεται το χρήμα και εξαγνίζει τα πάντα μέσα στην οικονομική κρήση που βιώνουμε.
Βλέπουμε ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Την κρίση των ηθικών αξιών ακολουθεί η οικονομική κρίση.

Η παράταξη Α.Σ.Ε.Μ. υποστηρίζει μία ουσιαστική προσπάθεια επίλυσης του οικοδομικού προβλήματος.
Δηλαδή την χωροταξική μελέτη και ένταξη της Ελληνικής γης, σε συνδυασμό με το Κτηματολόγιο, καθώς και την τροποποίηση του Γ.Ο.Κ. με αντίληψη ευρεία και υλοποιήσιμη

Αργυροπούλου Κορίνα -Αρχιτέκτων μηχανικός Ε.Μ.Π.
Μέλος Παράταξης Α.Σ.Ε.Μ.

"OXI ΣΤΗΝ ΔΙΑΠΟΜΠΕΥΣΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΚΛΑΔΩΝ" -ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΛΙΓΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΤΙΜΙΟΥΣ...

Δυο γιατροί, π.χ., -ένας τίμιος, ο άλλος όχι-
αλληλοκαλύπτονται (δεν είπαμε "μηχανικοί"...)

Συμφωνούμε με την άποψη του Προέδρου του ΤΕΕ, Γιάννη Αλαβάνου στη πρόσφατη σύσκεψη των σημαντικότερων επιστημονικών φορέων...

Αλλά για να μην διαπομπεύονται οι πολλοί από ελάχιστους παραβάτες του Νόμου ή της Επαγγελματικής Δεοντολογίας και Ηθικής -γιατί βλέπουμε τώρα πού καταλήγουν ορισμένοι (και δη επώνυμοι και δη συνάδελφοι) με βάση την εξοργιστική θεωρία "ότι είναι νόμιμον, είναι και ηθικόν!"...
...ας αναλάβουν πρωτοβουλία οι θιγόμενοι -και ενίοτε υπερευαίσθητοι...- επαγγελματικοί και επιστημονικοί κλάδοι, να απομονώσουν και να εκβάλλουν επισήμως από τις τάξεις τους, δια αποφάσεων των Οργάνων τους, τους ελαχίστους παρανομούντες και αντιεπαγγελματικά φερομένους, οι οποίοι προφανώς δεν είναι άξιοι καμιάς "συναδελφικής αλληλεγγύης", όπως είναι το σύνηθες πρόσχημα για αποφυγή τέτοιων κλαδικών "καθάρσεων"...

Αλλέως, θα επιβεβαιώνεται συνεχώς η σκοτεινή, πλην καίρια λαϊκή ρήση: "Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει..."

...ΤΟ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΑΠΟΒΛΗΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΕΣ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ, ΠΟΥ ΜΟΛΥΝΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΑΩΝ...

Παρατίθεται κατωτέρω, χωρίς άλλο σχόλιο, το σχετικό με τις τελευταίες επιθετικές ενέργειες του Ισραηλινού Ναυτικού κατά της διεθνούς ανθρωπιστικής αποστολής των πλοίων στη Γάζα, Δελτίο Τύπου του ΛΑ.Ο.Σ.:

"Το Ισραήλ έχει χάσει από μακρού το μέτρο.
Κάθε φορά, γίνεται και πιο βίαιο.
Η ανοχή κάποιων είναι εμφανές ότι τροφοδοτεί όχι μόνο την
αδιαλλαξία του, αλλά και τη στείρα επιθετικότητά του.
Όπου τυχόν και αν έχει κάποιο δίκιο, το χάνει από τις όλο
και πιο βάναυσες ενέργειές του".

ΣΕ ΙΔΙΩΤΕΣ ΛΙΜΑΝΙΑ, ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΑ ΚΑΙ ΔΡΟΜΟΙ!...

Κι ας ετοιμαστούν οι Έλληνες Μηχανικοί να υποδεχτούν εκεί τους ξένους συναδέλφους (;;;) που θα επιβάλουν οι νέοι μέτοχοι -αν είναι αλλοδαπών συμφερόντων- και που φυσικά θα επιδιώξουν να εφαρμόσουν τις μεθόδους τους Οργάνωσης και Ελέγχου Εργασίας στις Τεχνικές Υπηρεσίες των προς "εκχώρηση" ΔΕΚΟ (ΤΡΑΙΝΟΣΕ,ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΕΛΤΑ...)

Εκτός αν εξαναγκαστούν να τις εφαρμόσουν οι ίδιοι, για να μη μεταπέσουν σύντομα σε επίπεδο "τεχνικών ιθαγενών" για τους καφέδες...

"ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ" - ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΕΕ 2 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010

Mακάρι να τα διαχειρίζονταν ετσι! Αλλά που τέτοια τύχη...

Πραγματοποιήθηκε στις 2 Ιουνίου 2010 στο Ξενοδοχείο "ΑΚΡΟΠΟΛ" Ημερίδα του ΤΕΕ με θέμα "Διαχείριση Επικίνδυνων Αποβλήτων - Παρόν και προοπτικές".

Η Ημερίδα είχε αξιόλογη προσέλευση και επιτυχία, με ενδιαφέρουσες εισηγήσεις τόσο από τους εκπροσώπους των Κομμάτων που παραβρέθηκαν -ΝΔ (Κυρ. Μητσοτάκης), ΚΚΕ (Ι. Ζιωγας), ΛΑ.Ο.Σ. (Α. Οικονόμου) και από τους Οικολόγους-Πράσινους, όσο και από συμμετέχοντες επιστημονικούς εισηγητές, και ζωντανή αναλλαγή απόψεων στο τέλος.

Κατωτέρω παρατίθεται ολόκληρος ο χαιρετισμός που απηύθυνε στην Ημερίδα ο Α. Οικονόμου, Μηχ/γος-Ηλ/γος, Industrial Engineer C.I.T.:

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ - ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ

«Η διαχείριση των απορριμμάτων αποτελεί θέμα με πολλές πλευρές και ιδιαίτερη περιβαλλοντική σημασία και θεωρούμε ότι αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί σε κεντρικότερο επίπεδο, με τη μεταφορά της σχετικής αρμοδιότητας από τους Δήμους στις Νομαρχίες-Περιφέρειες.

Θεωρούμε ακόμη ότι η κρατική πολιτική της διαχείρισης των απορριμμάτων θα πρέπει να αλλάξει με κατάργηση των ΧΥΤΑ -που ούτως ή άλλως είναι εκτός νόμου πια, σύμφωνα με την Κοινοτική Νομοθεσία- που θα αντικατασταθούν από μεγάλες μονάδες επεξεργασίας, ανακύκλωσης, και ενεργειακής εκμετάλλευσης των απορριμμάτων που θα καλύπτουν τις ανάγκες μιας ή περισσότερων γειτονικών περιφερειών, σε αναλογία με τον πληθυσμό και έκταση τους.» ( >Κομποστοποίηση, ανακύκλωση, καύση, ΧΥΤΥ )

Αυτές είναι οι γενικές θέσεις του ΛΑ.Ο.Σ. σχετικά με τη διαχείριση των αποβλήτων. Για τα επικίνδυνα απόβλητα, κυρίως τα βιομηχανικά και τα ιατρικά, είναι προφανές ότι απαιτούνται πρόσθετες τεχνικές νομικές και ελεγκτικές ρυθμίσεις και κανονισμοί, ώστε να σταματήσει η απολύτως ανεξέλεγκτη σήμερα διαχείριση –ή μη διαχείριση– και απόρριψη τους.

Εν τούτοις, θα πρέπει αμέσως να διευκρινίσουμε, και πάλι «συστημικά», ότι η αντιμετώπιση του θέματος των αποβλήτων, και δη των επικίνδυνων, που κατά έγκυρους μελετητές ανέρχονται σε 600.000 τόνους/έτος, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται σε αυτά τα ληγμένα φυτοφάρμακα, Η/Μ εξοπλισμός που περιλαμβάνει chlophen, τα επικίνδυνα οικιακά απορρίμματα κλπ, συναρτάται και δεν μπορεί να γίνει αν δεν προϋπάρξουν μια σειρά άλλες «τεχνολογίες καθορισμού ποσοτικών–ποιοτικών μεγεθών και λήψης απόφασης.

Το μέγεθος, η σύνθεση και η επικινδυνότητα των αποβλήτων συναρτώνται με:

1. Τις πηγές που τα προκαλούν, επομένως με την α' ή ΄β' έκταση και χαρακτήρα της αστικής, κοινωνικής και βιομηχανικής-παραγωγικής δραστηριότητας , που συνδέεται με τη σειρά της με τα τεχνοπαραγωγικά αλλά και καταναλωτικά μοντέλα.

2. Τις χρησιμοποιούμενες –άρα και επιλεγόμενες- τεχνολογίες όδευσης, αλλά και ενδιάμεσης και τελικής διαχείρισής τους.

3. Την τοποθέτηση των όποιων μονάδων, συστημάτων κλπ διαχείρισης των επικίνδυνων αλλά και άλλων αποβλήτων, επομένως την «τεχνολογία» απόφασης «γιατί εδώ και όχι εκεί».

4. Την περιβαλλοντική συνείδηση και ωρίμανση πολιτών, παραγωγών, και Πολιτείας με τους νόμους και τους μηχανισμούς πειθούς, ελέγχου και επιβολής τους, που ειδικά για τα επικίνδυνα απόβλητα είναι καθοριστικής σημασίας –ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει εγκεκριμένους χώρους για τη διαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων, ενώ ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η εναρμόνιση της Ελληνικής Νομοθεσίας με την Κοινοτική για το θέμα αυτό.

Κανένα από αυτά τα προαπαιτούμενα για να προσεγγιστεί και να επιλυθεί το πρόβλημα διαχείρισης των αποβλήτων δεν είναι σήμερα δεδομένο και στατικό.

Το πώς και τι παράγουμε, όπως και το πώς και τι καταναλώνουμε, επιδέχεται μεγάλης συζήτησης και για τις ποσότητες, και για τις σπατάλες, και για τη ρύπανση που εμείς προκαλούμε με τα φυσικά και χημικά συστατικά αυτών των δράσεων, αλλά και γιατί τα απόβλητα είναι από την αρχή, ή καθίστανται στην πορεία επικίνδυνα / τοξικά για το όποιο σημείο κατάληξης ή χρήσης.

Το ποια τεχνολογία επιλέγουμε σχετίζεται και με τους διαθέσιμους πόρους, αλλά και με τις πιέσεις των μεγάλων προμηθευτών συστημάτων διαχείρισης αποβλήτων, που πολλές φορές αποτελούν μάλλον το πρόβλημα παρά τη λύση. Το πέρασμα σε μεγαλύτερα, κεντρικότερα συστήματα διαχείρισης αποβλήτων, φέρνει μαζί του και όλα τα προβλήματα του μεγάλου σε σχέση με το μικρό, καθώς και τα θέματα κόστους και απόσβεσης. Παράλληλα, όσο πιο μεγάλο είναι το σύστημα, τόσο μειώνεται μεν η πληθώρα των αντιδράσεων από πολλά μικρά κατεσπαρμένα συστήματα, αλλά αυξάνεται η συγκεντρωμένη αντίδραση από όσους θα είναι κοντά σε αυτό, καθώς και το κόστος μεταφορών σε αυτό από αρκετά μακριά.

Το που θα τοποθετηθούν οι όποιες μονάδες –κεντρικές ή τοπικές– έχει αποτελέσει ένα παράδοξο «τοπολογικό πρόβλημα», όπου οι τοπικές κοινότητες δίνουν μάχη -όχι πάντα αθώα- για το «όπου αλλού θέλετε, αλλά όχι εδώ», λες και υπάρχει ένα άλλο, virtual έδαφος πάνω από τη χώρα, μια άλλη υπεριπτάμενη Ελλάδα β, όπου θα ανυψωθούν και θα τοποθετηθούν οι μονάδες διαχείρισης αποβλήτων. Είναι το πασίγνωστο -και διεθνώς - σύνδρομο ΝΙΜΒΥ: Not In My BackYard.

Εδώ οι τεχνολογίες επιλογής τόπου, πειθούς και συζήτησης με τους κατοίκους και περιοίκους , βρίσκονται ακόμη στα σπάργανα, με αποτέλεσμα αποκλεισμούς ΧΥΤΑ, μαύρες σημαίες, κι άλλες ενέργειες βίας, σε συνδυασμό και με τοπικές μαφίες που συχνά παριστάνουν τους «εργαζόμενους» ή «κάτοικους» και λυμαίνονται τα απόβλητα και για ίδιον όφελος.

Από την άλλη, βέβαια, κραυγές τύπου «οι ΧΥΤΑ στο Ψυχικό, στην Εκάλη κι όχι εδώ» -κάνει και ρίμα- από τους κάτοικους υποβαθμισμένων περιοχών, είναι απόλυτα δικαιολογημένες και κατανοητές.

Τέλος, η περιβαλλοντική συνείδηση και ωριμότητα στα τρία προαναφερθέντα απαραίτητα επίπεδα, πάλι δεν είναι αυτονόητη και απαιτεί «τεχνολογίες ενημέρωσης, διαβούλευσης, πειθούς, απόφασης αλλά και "εξαναγκασμού-καταστολής", που είναι ή άγνωστες, ή ανεπαρκείς, ή ταμπού, ενώ για τα μεγάλα νομοθετικά, ελεγκτικά και κατασταλτικά κενά φαίνεται ότι υπάρχουν, εκτός από τις γνωστές παθογένειες του Ελληνικού Κράτους , και άνομα συμφέροντα που υπονομεύουν κάθε τέτοια προσπάθεια.

Αυτά είναι τα συστημικά θέματα και τεχνολογίες που συνδέονται με τη διαχείριση αποβλήτων, και των επικίνδυνων εξ αυτών, και που πρέπει να απασχολήσουν επίσης την Ημερίδα, για να μην υπάρξει περιορισμός απλά στα «καθαρά τεχνολογικά θέματα».

Η γνωστή πυραμίδα που σχηματοποιεί τις θέσεις του ΤΕΕ για τη διαχείριση ΑΣΑ-Αστικών Στέρεων Απορριμμάτων- που έχει σχετική εφαρμογή κάποιων από τα βήματα αυτά και στα απόβλητα, και δη τα επικίνδυνα, δηλαδή, από το περισσότερο επιθυμητό προς το ολιγότερο, και που είναι:

1. Πρόληψη δημιουργίας
2. Ελαχιστοποίηση
3. Επαναχρησιμοποίηση
4. Ανακύκλωση
5. Ανάκτηση ενέργειας
6. Διάθεση

υπαγορεύει μεγάλες αλλαγές σε καθαρά τεχνολογικό αλλά και στα προαναφερθέντα συστημικά επίπεδα, ώστε να επιτευχθεί η μεγιστοποίηση της πρόληψης και της ελαχιστοποίησης, στα αρχικά σταδία του process.

Οι θέσεις αυτές είναι στη σωστή κατεύθυνση γενικά, αλλά απαιτούν πολύ πιο συγκεκριμένη επεξεργασία για να μην είναι απλά ευχολόγια (τι σημαίνει π.χ. η θέση «προσεκτική επιλογή των τεχνολογιών ή του συνδυασμού τους …», ή «του τελικού κόστους που θα πληρώσει ο πολίτης» Ε.Δ. ΤΕΕ 26/5-σελ.17 , όταν αυτά ακριβώς είναι τα ζητούμενα που δεν έχει μέχρι τώρα κατορθωθεί να γίνονται με αξιόπιστο και τεκμηριωμένο τρόπο;)

Τέλος, ας μην ξεχνάμε και το τεράστιο πρόβλημα της διεθνούς παρανομίας στη διαχείριση επικίνδυνων/τοξικών κλπ αποβλήτων, που αναζητούν χώρο απόρριψης /ταφής και πληρώνουν γι' αυτό ότι ζητήσουν παράξενα κυκλώματα ή και κράτη -φανερά ή κρυφά- είτε του Τρίτου Κόσμου, ή και εδώ στη γειτονιά μας, από ότι ακούγεται, προς Βορρά -όχι Βουλγαρία, όχι Αλβανία- και που εξελίσσονται σε διεθνείς χωματερές με παράκαμψη ελέγχων και προφανείς εγκληματικές συνέπειες και κατά των πληθυσμών και λαών τους.

Ο ΛΑ.Ο.Σ., που θεωρεί, όπως έχουμε ξαναπεί, το πρόβλημα του περιβάλλοντος διαταξικό και διαστρωματικό στη συνολικότερη του διάσταση, και δεν το θεωρεί μόνο πρόβλημα συμφερόντων του μεγάλου Κεφαλαίου, αλλά έμμεσα και των τοπικών κοινωνιών, και του καταναλωτικού κοινού και σε ατομική βάση, έχει κάνει συγκεκριμένες προτάσεις για το θέμα, όπως τον «Πράσινο Τειρεσία», και ειδικές ερωτήσεις και επερωτήσεις για το πρόβλημα του Ασωπού κ.α.

Ευχόμαστε κάθε επιτυχία στην Ημερίδα σας.

"HΞΕΙΣ-ΑΦΙΞΕΙΣ" ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΕΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΗΜΙΥΠΑΙΘΡΙΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ...

Τους θέλουμε;
Δεν τους θέλουμε;

Να κατεδαφίσουμε τα αυθαίρετα; Και το τεράστιο κοινωνικό κόστος;

Και η άρνηση των ντόπιων εργολαβίσκων -συχνά και "καθ' ημάς" Μηχανικών- στις μικρές τοπικές κοινωνίες να πάρουν μέρος στους μειοδοτικούς διαγωνισμούς που κάνουν οι Νομαρχίες και οι Δήμοι για κατεδάφιση αυθαιρέτων (από φόβο μη δεν ξαναδούν έργο και ανάθεση από τους αυθαιρετούντες κατοίκους του χωριού ή του νησιού -άσε που δεν θα τους μιλάνε και στο καφενείο της Πλατείας...);

Και η διάθεση των μπάζων (των και "προϊόντων κατεδάφισης" αποκαλουμένων στο σχετικό Νομοσχέδιο);

Και οι υπερήλικες που θα ξαπλώνουν στην "κουτάλα" της μπουλντόζας για να εμποδίσουν την κατεδάφιση της "καμαρούλας μια σταλιά" -που συχνά έχει μετεξελιχθεί σε "τριώροφο-τούρτα" σε σωμόν, συνήθως, χρώμα με νεοκλασικά -τάχα μου- γύψινα κολονάκια;

"Ημιυπαίθρια", αν όχι και ημι-αυθαίρετη, "ναι μεν αλλά" η άποψη του ΤΕΕ για το θέμα, στην επιστολή που κατατέθηκε στη Βουλή (Ε.Δ. ΤΕΕ 3/5, σελ. 27).

Ιδίως η θέση 6, που θυμίζει "circular function"...

Πόσο αλήθεια βοηθιέται η Πολιτεία από τον θεσμοθετημένο Τεχνικό της Σύμβουλο, το ΤΕΕ, με τέτοιας ασάφειας και αγωνιώδους εξισορρόπησης τοποθετήσεις, που συνδέονται πάντοτε με ένα "στο μέτρο που..." για το οποίο ακριβώς δεν παίρνει θέση το "Ίδρυμα" της Νίκης 4;